ΤΙΜΕ ΙΝ ΑΤΗΕΝS            




 

 

 




GREEKS 
IN AUSTRALIA

Explore the Map above



ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Η νοσταλγία, σφηνωένο καρφί στο νου και στην καρδιά ου, και η ελαγχολία, συντροφιά ου στην ξενιτιά. Αναζητώ ακόα και το γιασεί που άνθιζε στην αυλή του πατρικού ου σπιτιού, πολύ ου έλειψε. Θέλω οπωσδήποτε να το δω εγαλωένο και στην αυλή του σπιτιού ου εδώ στην Αυστραλία.

Φύτεψα, ξαναφύτεψα, και να που ια έρα είδα το γιασεί ε δύο - τρία πράσινα φυλλαράκια. Καλό σηάδι, είπα έσα ου. Και πράγατι ήταν. Μέσα σε λίγες έρες είχε βγάλει τα πρώτα του βλασταράκια. Πόσο χάρηκα! Είναι τόσο όορφο να βλέπεις την επιθυία σου να αρχίσει να πραγατοποιείται.

Μέσα από την επιονή και την αποτυχία ξεπρόβαλε επιτέλους η επιτυχία. Τώρα θα φύτευα πολλά Ελληνικά φυτά. Τη δάφνη, τη υρτιά, τον δεντρολίβανο και άλλα που δεν σας τα αναφέρω γιατί κι εσείς τα ξέρετε, είναι χρήσια (είναι βότανα).

Τις εγάλες αυλές, δόξα τω θεώ, τις έχουε. Η Αυστραλία είναι χώρα απέραντη, ωραία και ε πλούσια χλωρίδα. Αν έψαχνα, θα πορούσα να βρω ακόα και το γλυφόνι, όπως το έλεγαν στο χωριό, που φύτρωνε στα λιβάδια και αρωάτιζε ρεατιές και λαγκάδια.

Τοι)πατρικού ου σπιτιού η αυλή, βεβαίως, δεν το είχε, α αφθονούσε στην εξοχή, σ' αυτήν που οι οσχοβολιές της δεν υπάρχουν αλλού πουθενά.

Η Ελληνική φύση είναι γεάτη χίλια χρώατα και ύρα. Την ευδαιονία αυτή την έχει όνο ο τόπος ας. Γι' αυτό φαίνεται την διάλεξαν Θεοί και ηίθεοι, και γι' αυτό οι σοφοί και τεχνίτες έφθασαν στο ύψιστο της πνευατικής και καλλιτεχνικής τους δηιουργίας.

Προηγουένως σας ιλούσα για τη δική ου αυλή. Σας πληροφορώ όως ότι σχεδόν κάθε Ελληνικό σπίτι στην Αδελαιδα της Αυστραλίας που ζούε, έχει φυτά της πατρίδας ας. Πώς να το κάνουε; Εείς οι Έλληνες το κάθε τι που χάνουε προσπαθούε να το ξαναποκτήσουε.

Δεν κάνουε εείς χωρίς τα δικά ας. Θα βράσουε και τη φασκοηλιά ας για να την πιούε, θα εγαλώσουε και τα βασιλικά ας να τα πάρουε στην εκκλησία την ηέρα του Σταυρού, εγάλη η χάρη Του, έτσι όπως συνηθίζαε και στο χωριό.

Κάθε τι Ελληνικό, ας φέρνει πιο κοντά στην πατρίδα. Στα ήθη και έθια που δεν τ' απαρνιόαστε.

Η αυλή του σπιτιού ου έχει όλα όσα ήθελα να έχει, και βλέποντάς τα χαίροαι. Μα πού είναι της πατρίδας τ' αγριολούλουδα, που τα έβρισκα στην πιο κοντινή εξοχή, ακόα και ες το καταχείωνο; Εκείνες οι πολύχρωες ανεώνες, οι τουλίπες και τα υρωδάτα ζουπούλια απ' τα πλου έχρι τα ασπροκίτρινα που τρελαινόουν από χαρά καθώς τα έκοβα υρωδάτα και ολόδροσα;

Πολλές φορές αναρωτιέαι. Νοιώθουν τέτοια συναισθήατα τα σηερινά παιδιά;

Σήερα που όλα ετριούνται ε το χρήα, η αναντικατάστατη φυσική οορφιά, αστείρευτη πηγή χαράς, δεν βρίσκει ανταπόκριση στις καρδιές των ανθρώπων.

Η ζωή όως συνεχίζει την πορεία της και η καθηερινότητα κρατά τους ανθρώπους δεένους ε το παρελθόν, το παρόν και το έλλον. Γι' αυτό το έλλον, γι' αυτές τις καλύτερες έρες, σας διαβεβαιώνω ότι εείς στην ξενιτιά δουλέψαε πολύ σκληρά. Είναι τροερά δύσκολο να βρεθείς ετανάστης. Είσαι υποχρεωένος να αρχίσεις να χτίζεις από το ηδέν και καθηερινά να ζεις το δράα σε όλες του τις φάσεις.

Μες στην απελπισία ας βρήκαε τρόπους να καταλαγιάσουε τον πόνο ας. Μα ο πόθος της επιστροφής είναι ακατανίκητος. Και να που κάποια έρα βρέθηκα στην πατρίδα!

Τα πόδια ου επιτέλους πατούσαν χώα Ελληνικό. Δεν πορούσα να το πιστέψω.

Ζούσα ανάεσα στο όνειρο και την πραγατικότητα. Η καρδιά ου κτυπούσε δυνατά, από την εγάλη χαρά και την συγκίνηση.

Ανυποονούσα τόσο πολύ να ξαναβρεθώ στο πατρικό ου. Επιτέλους έφθασα!


 

Μα όχι Θεέ ου, δεν είναι δυνατόν; Ερηιά απόλυτη. Ούτε φωνές, ούτε γέλια, ούτε κλάατα όπως κάποτε. Δεν υπήρχε πια κανείς γύρω ου.

Στην άλλοτε λουλουδιασένη αυλή, δεν είχε αποείνει παρά όνο το πεζούλι. Φαίνεται πως περίενε για να ε συγκρατήσει να ην πέσω απ' το φοβερό που θα αντίκριζα, και ακόα για να καθίσω για τελευταία φορά και να κλάψω αναπολώντας τα παλιά.

Τα δάκρυά ου έτρεχαν ασταάτητα. Ο χρόνος φθείρει τα πάντα. Η αλλαγή έρχεται σιγάσιγά. Και όταν δεν είσαι κοντά να την ζήσεις, σε κτυπά σα λάα αχαιριού και σ' αφήνει τραυατισένο κατάκαρδα.

Οι έρες πέρασαν και ξαναγύρισα στην Αυστραλία, στο σπίτι ου, κι ένοιωσα χαρά και ανακούφιση. Μα έρχονται στιγές που ε γυρνούν στα παλιά, για να συναντήσω τους αγαπηένους ου.

Τους βρίσκω εκεί κάτω απ' την κληαταριά, το γιασεί και το αγιόκληα. Πότε αποκαωένους από την κούραση και τη στεναχώρια, πότε να πίνουν τα ουζάκια τους λες και είναι οι πιο χαρούενοι άνθρωποι, και τις φεγγαρόλουστες βραδιές να κουβεντιάζουν και να αστειεύονται ώρες ολόκληρες.

Και οι παιδικές ου θύησες έρχονται να ζωντανέψουν εκείνα τα χρόνια που συβάδιζαν ε τη χαρά και τη στέρηση. Τότε που τις κούκλες και τις πάλες τις φτιάχναε ε κουρελάκια. Τότε που ε πέτρες και λάσπη φτιάχναε σπιτάκια, περιβολάκια, και τόσα άλλα. Όλα επινοήατα της σκέψης, της φαντασίας και της ενεργητικότητάς ας, που ήταν πάρα πολύ εγάλη.

Παίζαε ατέλειωτες ώρες έσα στις αυλές των σπιτιών ας ή στις γειτονιές. Τις όποιες γειτονιές, που ούτε ικρός ούτε εγάλος ένοιωθε την παραικρή ανησυχία.

Ένας κόσος αντίθετος, ασυβίβαστος ε τον σηερινό που όχι πια στην αυλή, αλλά διπλοκλειδωένοι στα σπίτια ας κινδυνεύουε.

Τα παιδιά ε απόκτηα τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, περνούν ε ακινησία και βαριεστιάρα τις ώρες τους. Ενηλικιώνονται πριν την ώρα τους και βεβιασένα παίνουν σε ια κοινωνία, που παντού τα παραονεύει η διαφθορά και η εγκληατικότητα.

Εάν χάριζαν σε ας κάποιο αγοραστό παιχνιδάκι, το λέγαε παντού για να άθουν όλοι την ευτυχία ας. Το κρατούσαε αγκαλιά χωρίς να το αποχωριζόαστε. Δεν το παίζαε σχεδόν καθόλου, ην τύχει και χαλάσει. Κι αν χαλούσε, το κλαίγαε έρες ολόκληρες.

Θεωρώ τον εαυτό ου καθώς και όλους της ηλικίας ου τυχερούς. Η ζωή ας γεάτη ε στερήσεις και απογοητεύσεις, αλλά και ε αληθινές χαρές, ας έκαναν πλούσιους και δυνατούς. Γι' αυτό αργότερα κτυπηένοι από τη οίρα αντέξαε.

Βέβαια, ε το πέρασα του χρόνου αλλάζουν άνθρωποι και καταστάσεις. Μα οι ανανήσεις για πάντα αναπόσπαστες απ' τη ζωή ας. Πιστοί συνοδοιπόροι ας που ε κάποια αφορή ξεδιπλώνονται προστά ας χωρίς να ας αφήνουν ποτέ να ξεχνάε.

Φλώρα Λαγκάνη


 


 




γράφη η
Φλώρα Λαγκάνη
 

 Ελλάδα Πατρίδα μου    


TO VIEW THE POEM CLICK ON THUMBNAIL

Ο Μετανάστης του 1924

TO VIEW THE POEM CLICK ON THUMBNAIL

 


ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ






 

Disclaimer
While every effort has been made by ANAGNOSTIS to ensure that the information on this website is up to date and accurate, ANAGNOSTIS  does not give any guarantees, undertakings or warranties in relation to the accuracy completeness and up to date status of the above information.
ANAGNOSTIS will not be liable for any loss or damage suffered by any person arising out of the reliance of any information on this Website

.Disclaimer for content on linked sites
ANAGNOSTIS accepts no responsibility or liability for the content available at the sites linked from this Website.
Το περιοδικό δεν ευθύνεται για το περιεχόμενο άρθρων των συνεργατών.

Anagnostis  P.O.Box 25 Forest Hill 3131 Victoria Australia
 enquiry@anagnostis.info