ΤΙΜΕ ΙΝ ΑΤΗΕΝS            






GREEKS 
IN AUSTRALIA

Explore the Map above

 

   Σκεπτόγραμμα

Η Μπουμπουλίνα

Λασκαρίνα Μπουμπουλίνα. Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, Αθήνα.

  Η Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 8 Μαρτίου. Έχει τις ρίζες της στις διαμαρτυρίες των γυναικών στις αρχές του εικοστού αιώνα στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, που ζητούσαν ίσα δικαιώματα, καλύτερες συνθήκες εργασίας καθώς και δικαίωμα ψήφου. Θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον ΟΗΕ, ως  ημέρα για τα δικαιώματα των γυναικών.

   Σε όλα τα σχολεία της Βικτώριας γιορτάζεται με διάφορες εκδηλώσεις και ομιλίες για την προσφορά των γυναικών στη σημερινή μας κοινωνία. Συνήθως κάθε χρόνο προωθείται μία γυναικεία προσωπικότητα η οποία έπαιξε ένα σημαντικό ρόλο στην ιστορία του κράτους. Αυτό φυσικά γίνεται και στα Ελληνικά μας σχολεία εδώ. Κατά τη γνώμη σας ποια ελληνίδα αξίζει αυτή τη διάκριση;

   Κατά τη δική μου γνώμη  - από ιστορική πλευρά -  αξίζει να μνημονευθεί -  φέτος 2013 - η Μπουμπουλίνα. Στο Δημοτικό Σχολείο και στο Γυμνάσιο όλοι οι μαθητές μαθαίνουν με πολλή υπερηφάνεια την ιστορία της Μπουμπουλίνας. Η Μπουμπουλίνα είναι η ξακουστή ηρωίδα της θάλασσας του 1821 και μία από τις μεγαλύτερες γυναικείες μορφές της Ελληνικής Ιστορίας.

 

Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΗΣ

   Η Λασκαρίνα Μπούμπουλη  είχε καταγωγή από την Ύδρα. Γεννήθηκε μέσα στις φυλακές της Κωνσταντινούπολης στις 11 Μαΐου του 1771 όταν η μητέρα της Σκεύω επισκέφτηκε τον φυλακισμένο από τους Τούρκους και τον ετοιμοθάνατο άντρα της, Σταυριανό Πινότση. Μετά τον θάνατο του Πινότση στη φυλακή, μητέρα και κόρη επιστρέφουν στην Ύδρα. Η Λασκαρίνα έκανε δυο γάμους, τον πρώτο στα 17 της χρόνια με τον Δημήτριο Γιάννουζα και τον δεύτερο στα 30 της με τον Δημήτριο Μπούμπουλη. Και οι δυο όμως σύζυγοί της, Σπετσιώτες καπεταναίοι, σκοτώθηκαν σε ναυμαχίες με πειρατές. Από τον Μπούμπουλη πήρε και το όνομα και έγινε γνωστή ως Μπουμπουλίνα.

Η ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821

   Όταν ξεκίνησε η ελληνική επανάσταση του 1821 είχε σχηματίσει δικό της εκστρατευτικό σώμα από  Σπετσιώτες, τους οποίους αποκαλούσε γενναία μου παλικάρια. Είχε αναλάβει να αρματώνει, να συντηρεί και να πληρώνει τον στρατό αυτό μόνη της, όπως έκανε και με τα πλοία της και τα πληρώματά τους, κάτι που συνεχίστηκε επί σειρά ετών και την έκανε να ξοδέψει πολλά χρήματα για να καταφέρει να περικυκλώσει τα τουρκικά οχυρά, το Ναύπλιο και την Τρίπολη. Έτσι τα δύο πρώτα χρόνια της επανάστασης είχε ξοδέψει όλη της την περιουσία. Στις 22 Μαϊου 1825 ήρθε το άδοξο τέλος της. Κατά την διάρκεια μιας πάρα πολύ μεγάλης λογομαχίας μεταξύ Μπουμπουλίνας και Κουτσαίων για το γάμο των παιδιών τους, κάποιος από αυτούς την πυροβολεί - καθώς ήταν σκοτάδι -  και το βόλι την πετυχαίνει στο μέτωπο και την αφήνει αμέσως νεκρή. Έτσι η Μπουμπουλίνα, που αφιέρωσε όλη της τη ζωή για την απελευθέρωση του έθνους της, σκοτώθηκε άδοξα σε μια συμπλοκή. Οι Ρώσοι μετά τον θάνατό της, της απένειμαν τον τίτλο της Ναυάρχου, έναν τίτλο με παγκόσμια μοναδικότητα για γυναικεία μορφή.

   Κάτι όμως που δεν είναι και τόσο γνωστό είναι ο αφορισμός της ηρωίδας από τον Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε΄.Πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι τον καιρό που αφορίστηκε η Μπουμπουλίνα, προετοίμαζε μεθοδικά τη συγκρότηση στόλου με την προοπτική πολέμου στη θάλασσα. Η Μπουμπουλίνα κατάφερε να προστατέψει τα πλοία της με τη βοήθεια των Ρώσων μια και τα πλοία της έφεραν ρωσική σημαία και ο άντρας της είχε προσφέρει υπηρεσίες στο ρωσικό στόλο.

Ο αφορισμός έχει δημοσιευτεί στο Περιοδικό Ιστορία τον Ιούνιο του 1973 και μπορεί κανείς να τον βρει στο Διαδίκτυο. Αυτός έχει ως εξής:

Γρηγόριος ελέω Θεού Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, Νέας Ρώμης και Οικουμενικός Πατριάρχης.Ιερώτατε Μητροπολίτα Ναυπλίου και Άργους και υπέρτιμοι, ευλαβέστατοι ιερείς, τιμιώτατοι κοτζαμπασίδες και χρήσιμοι προεστώτες της επαρχίας ταύτης και της νήσου Σπέτζης, χάρις είη υμίν και ειρήνη παρά Θεού. [...] Αποφαινόμεθα συνοδικώς μετά των περί ημάς ιερωτάτων Αρχιερέων και υπερτίμων, των εν αγίω Πνεύματι αγαπητών ημών αδελφών και συλλειτουργών, ίνα η ρηθείσα Λασκαρίνα, αν μη, άμα το ακούσαι και ιδείν το παρόν ημών συνοδικόν γράμμα, τον Θεόν φοβηθείσα και την αιώνιον κόλασιν εν νω θεμένη, [...] και οι γιγνώσκοντες τους έχοντας και κρύπτοντας πράγματα ή άσπρα του αποθανόντος, [...] οποίοι αν ώσιν, άνδρες η γυναίκες, συγγενείς ή ξένοι, ομού αφωρισμένοι υπάρχωσι, και κατηραμένοι, και ασυγχώρητοι, και μετά θάνατον άλυτοι, και τυμπανιαίοι αι πέτραι και ο σίδηρος λυθείησαν, αυτοί δε μηδαμώς κληρονομήσειν την λέπραν του Γιεζή και την αγχόνην του Ιούδα, στένοντες είεν και τρέμοντες επί της γης ως ο Κάιν, η οργή του Θεού είη επ αυτούς, έχοντες και τας αράς πάντων των απ αιώνος αγίων και των οσίων τριακοσίων δέκα και οκτώ θεοφόρων Πατέρων. Η δε ρηθείσα Λασκαρίνα προφανώς ελεγχομένη και τη πεισμονή αυτής εμμένουσα υπάρχοι και έξω της του Χριστού Εκκλησίας, μηδείς εκκλησιάσοι αυτήν, η αγιάσοι, η θυμιάσοι, η αντίδωρον αυτή διδώ, έως ποιήση ως γράφομεν και τότε συγχωρηθήσεται.

αωκ (1820) εν μηνί Οκτωβρίω ινδικτιώνος θ.

 Ο Κωνσταντινουπόλεως Γρηγόριος. Ο Καισαρείας Μακάριος .Ο Νικαίας Μακάριος. Ο Θεσσαλονίκης Ιωσήφ. Ο Τυρνάβου Ιωσήφ .Ο Κυζίκου Γρηγόριος. Ο Σίφνου Σαμουήλ΄Οπως βλέπουμε εδώ, μετά το Ρήγα το 1798 και τους αρματολούς το 1805 και η Μπουμπουλίνα αφορίστηκε από το Γρηγόριο τον Ε΄ το 1820. Την επόμενη ένδοξη ημερομηνία του 1821 αφορίστηκαν και οι επαναστάτες του 1821. Το πιο καταπληκτικό όμως είναι πως ενώ όλοι οι ΄Ελληνες στην Υφήλιο τιμούμε αυτούς τους ήρωες και με τις θυσίες τους υπάρχει σήμερα η Ελλάδα, από το Πατριαρχείο ουδέποτε έγινε άρση των αφορισμών αυτών. Γιατί όχι; Είναι τόσο δύσκολο να συγχωρέσουμε ως Χριστιανοί όλοι; Εάν ήσασταν δάσκαλοι ή καθηγητές, θα τα λέγατε αυτά στους μαθητές σας ή θα τα αποσιωπούσατε; Θα αναλύατε τον αφορισμό αυτό ή θα τον αφήνατε ...ανερμήνευτο, γιατί αυτά τα πράγματα δεν ξηγούνται : Τι οδηγίες θα δίνατε στους δασκάλους σας;   Εδώ ας θυμηθούμε τα λόγια του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού ο οποίος είπε:  Το ΄Εθνος  πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό! . Ο κάθε έλληνας φτάνει σήμερα στα δικά του συμπεράσματα. Η Μπουμπουλίνα αφορισμένη ή όχι έχει μπει στο πάνθεο των Ελλήνων Ηρώων και οι σημερινοί μας μαθητές γράφουν υπέροχες εργασίες , με τα νέα ηλεκτρονικά μας μέσα, και τιμούν την Μπουμπουλίνα όπως πρέπει. Στο Διαδίκτυο θα βρείτε πάμπολλες τέτοιες αξιέπαινες νεανικές εργασίες. Και να θυμηθούμε λίγο και τον Καβάφη: Για ...Πατριαρχικούς αφορισμούς να μιλούμε τώρα!

 

Στην Αγία Λαύρα πρώτα ... ;

 

   Το σύντομο τούτο άρθρο θα μπορούσε να έχει ως εισαγωγή πολλές και χρήσιμες πληροφορίες για την έναρξη της ελληνικής επανάστασης του 1821. Επειδή όμως σε ένα σύντομο άρθρο 600 ή 700 λέξεων αυτό δεν μπορεί να γίνει θα ερθώ αμέσως στο θέμα μου.

   Σήμερα  που το Διαδίκτυο εκδημοκράτησε τα πάντα και η ψηφιακή επανάσταση έφερε στο σπίτι του καθενός μας κάθε πληροφορία, μια και αυτό έχει γίνει μία παγκόσμια βιβλιθήκη μέσα στο σαλόνι μας. Επειδή όμως η αλήθεια δύσκολα βρίσκεται, θα πρέπει κανείς όχι μόνο να διαβάσει, αλλά να μελετήσει πολλές και διάφορες πηγές για να φτάσει σε ώριμα προσωπικά και λογικά συμπεράσματα.

Η ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΣΤΗΝ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ

   Η Φιλική Εταιρεία και ο Υψηλάντης μετά από πληθώρα συσκέψεων αποφάσισαν  ταυτόχρονη εξέγερση στη Μολδοβλαχία ,αλλά και στην Πελοπόννησο. Η 27η Φεβρουαρίου 1821 ορίστηκε η εξέγερση στη Μολδοβλαχία και η 25 Μαρτίου 1821 η εξέγερση της Πελοποννήσου. Ως επίσημος απεσταλμένος της στάλθηκε στην Πελοπόννησο ο Γρηγόριος Δικαίος γνωστός ως Παπαφλέσσας ο οποίος είχε μέσα του το πάθος, αλλά και μία ακατανίκητη επιμονή να αρχίσει η επανάσταση στην Πελοπόννησο, μια και οι στρατιωτικές δυνάμεις των  Tούρκων ήταν μειωμένες γιατί ο διοικητής της Χουρσίτ πασάς πολεμούσε τον  Αλή Πασά στην ΄Ηπειρο.

   Ο Παπαφλέσσας έφτασε στην Πελοπόννησο στις αρχές Ιανουαρίου 1821 για να οργανώσει την εξέγερση της επανάστασης σύμφωνα με το σχέδιο της Φιλικής Εταιρείας.

Επειδή οι πρόκριτοι θεωρούσαν τον Παπαφλέσσα  ανεύθυνο και επικίνδυνο άτομο, αποφάσισαν να τον δολοφονήσουν. ΄Οταν το έμαθε αυτό ο Παπαφλέσσας άρχισε να μετακινείται και να κρύβεται. Συνοδευόταν από ενόπλους συντρόφους και ανάμεσά τους ήταν και ο αδερφός του Νικήτας. Οι πρόκριτοι όμως τον κάλεσαν στο Αίγιο να συσκεφτούν μαζί του για την επανάσταση. Πήγε, αλλά ο Παπαφλέσσας  δεν έπεισε τους προκρίτους και τους αρχιερείς, να αρχίσει η επανάσταση. Οι αρχιερείς και οι πρόκριτοι αποφάσισαν να μην επαναστατήσουν και να φυλακίσουν τον Παπαφλέσσα. Αυτός όμως τους είπε πως θα αρχίσει την επανάσταση μόνος του. Ο πιο αντίθετος στην επανάσταση ήταν ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ο οποίος στα Απομνημονεύματά του χαρακτηρίζει τον Παπαφλέσσα ως απατεώνα κα εξωλέστατο καλόγηρον . Αυτό ακριβώς αναφέρεται στην Ιστορία Ελληνικού ΄Εθνους , της Εκδοτικής Αθηνών, Τόμος ΙΒ σελίδα 79. Ενάντιοι στην επανάσταση ήταν και άλλοι οι οποίοι αναφέρονται στην επόμενη σελίδα.               Στο μεταξύ οι Tούρκοι που έβλεπαν το τι γινόταν, κάλεσαν τους αρχιερείς και προκρίτους σε δήθεν σύσκεψη στην Τρίπολη. Εδώ όσοι πήγαν έδειξαν εμπιστοσύνη στους τούρκους και τους είπαν πως οι έλληνες ήταν νομιμόφρονες. ΄Οσοι δεν πήγαν στην Τρίπολη συγκεντρώθηκαν στα Καλάβρυτα και στη μονή της Αγίας Λαύρας. Εδώ και πάλι ομόφωνα αποφάσισαν να μην γίνει η επανάσταση. Μερικοί μάλιστα πρότειναν να εγκαταλείψουν την Πελοπόννησο. Επίσης αποφασίστηκε να σταλεί ειδικός απεσταλμένος στο σουλτάνο να του πουν πως δεν υπήρχε καμία επαναστατική κίνηση στην Πελοπόννησο.

ΔΟΞΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

  ΄Ολα τα σχολικά μας βιβλία σήμερα λένε πως ο Παλαιών Πατρών Γερμανος ευλόγησε τα όπλα και σήκωσε τη σημαία της επανάστασης στην Αγία Λαύρα. Επίσης έχουμε εκείνο τον περίφημο πίνακα ζωγραφικής που απεικονίζει ακριβώς αυτά τα γεγονότα. Επίσης στα σχολεία  μας με πολλή υπερηφάνεια όλοι οι μαθητές μας τραγουδούν το περίφημο τραγούδι μας Στην Αγία Λαύρα πρώτα...κ.λπ .

  ΄Ελα όμως που τα γεγονότα δεν έγιναν έτσι. Ο ίδιος ο Παλαιών Πατρών Γερμανός αρνείται αυτά που λέγονται και γράφονται για την Αγία Λαύρα και ο ίδιος λέει πως η επανάσταση ήταν άκαιρη και όπως είδαμε παραπάνω τον Παπαφλέσσα τον αποκαλεί απατεώνα .

   Πώς όμως πλέχτηκε ο μύθος για τη Δοξολογία της επανάστασης και τον πιστέψαμε όλοι οι έλληνες; Φαίνεται πως ο μύθος αυτός που άρεσε σε πολλόυς -  είναι δημιούργημα της φαντασίας του γάλλου συγγραφέα Πουκεβίλ ο οποίος έγραψε ένα βιβλίο με τον τίτλο Η Ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης . Αυτό αναφέρει ο Φωτάκος στα Απομνημονεύματά του, Αθήνα 1960 σελίδα 62.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

   Οι πηγές υποστηρίζουν πως το πάθος του Παπαφλέσσα, αλλά και το θάρρος των άλλων ηρώων μας Κολοκοτρώνη, Νικηταρά, Αναγνωσταρά και τόσων άλλων, κήρυξαν την επανάσταση στην Πελοπόννησο, όχι όμως στις 25 Μαρτίου. Η πρώτη ελληνική πόλη που ελευθερώθηκε ήταν το Αίγιο στις 21 Μαρτίου και ακολούθησε η Καλαμάτα στις 23 Μαρτίου. Χάρη σε αυτούς τους πρωτεργάτες της επανάστασης και σε όλους τους άλλους που ακολούθησαν, σήμερα έχουμε Ελληνικό Κράτος.

   Είναι όμως πολύ σημαντικό να τονιστούν και πάλι τα λόγια του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού ο οποίος είπε:  Το ΄Εθνος  πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό! . Είναι εις βάρος μας να πιστεύουμε το ψέμα της Αγίας Λαύρας και να χειροκροτούμε αυτούς που δεν έκαναν τίποτε για την απελευθέρωση της Ελλάδας. Με αυτή την τακτική κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας και φαινόμαστε άκρως ανιστόρητοι.

   Τέλος να αναφέρω το βιβλίο της Μαρίας Ρεπούση Ιστορία ΣΤ΄Δημοτικού ΄Εκδοση Αθήνα 2006, η Αγία Λαύρα δεν αναφέρεται ούτε στο κείμενο, αλλά ούτε στους χάρτες της έναρξης της επανάστασης, σελ. 42& 43. Το βιβλίο όμως αυτό ...Αποσύρθηκε. Τρομάρα μας !

   Πού βρίσκεται όμως η ΑΛΗΘΕΙΑ ;

 

 


 




Του ΘΩΜΑ Γ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

 

Πολιτισμική Μοιχεία

Το άσυλο του ασύλου

Ελληνικό ή Φοινικικό το αλφάβητό μας;

Ας μεταφράσουμε!

Το αυσελληνιδικ είναι το   ausgreeknet

  Ο ΓΛΩΣΣΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ

Ο Τιτανικός έγινε Titanic 

Η γλώσσα είναι το φως που καίει

Αλιείς Μαργαριταριών !

Ελληνομάθεια;

ΜΙα συνοπτικΗ εικΟνα της ΦιλοσοφΙας

H γεμάτη μας ζωή 

Μελβούρνη η πιο βιώσιμη πόλη στον κόσμο 

Ο ΓΛΩΣΣΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ

Και ο χριστιανός έγινε κρετίνος!

 

 

 



 


ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ

 




 

Disclaimer
While every effort has been made by ANAGNOSTIS to ensure that the information on this website is up to date and accurate, ANAGNOSTIS  does not give any guarantees, undertakings or warranties in relation to the accuracy completeness and up to date status of the above information.
ANAGNOSTIS will not be liable for any loss or damage suffered by any person arising out of the reliance of any information on this Website

.Disclaimer for content on linked sites
ANAGNOSTIS accepts no responsibility or liability for the content available at the sites linked from this Website.
Το περιοδικό δεν ευθύνεται για το περιεχόμενο άρθρων των συνεργατών.

Anagnostis  P.O.Box 25 Forest Hill 3131 Victoria Australia
 enquiry@anagnostis.info